Szczęśliwie Wszechmogący Bóg w Swym Planie przewidział wyjście beznadziejnego stanu grzechu, przemocy i śmierci – jest nim ofiarnicza śmierć Jezusa Chrystusa, nazwana w Biblii okupem.

„Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.” (1 Koryntian 15:21-22) Idea okupu pokazana w Biblii w piękny sposób pokazuje nam harmonię głównych przymiotów Bożych: sprawiedliwości, miłości, mądrości i mocy. Pokazuje nam ona, że można być bezwzględnie sprawiedliwym i jednocześnie doskonale miłującym.

Pragnę się dzisiaj z Wami podzielić tematem, który nazwałem: „Droga do chwały”. Pisać będę o pierwotnej chwale jaką miał doskonały człowiek Adam, o skutkach grzechu a także o drodze uwolnienia z niewoli grzechu. Szczególną wagę jednak będziemy zwracać na lekcje moralne związane z tymi naukami biblijnymi.

Adam został stworzony jako ukoronowanie stworzenia Bożego. Psalmista mówi: „Albowiem mało mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go.” (Psalmów 8:6)

Od momentu chrztu Jezus już działa jawnie. O ile zdarzenia na pustyni miały wyraz indywidualny, to wszystko to co dzieje się po Mat 4:11 ma już charakter zdecydowanie jawny i publiczny. Pojawiają się pierwsze nauki, pierwsze rozmowy. Zaczyna być głoszona ewangelia o Królestwie Bożym. Dzisiejszy rozważany przez nas fragment Ew. Mateusza, nakreśla ogólny zarys tego co wokół Jezusa się działo.

Pan Jezus podczas swej ziemskiej misji spotkał wielu ludzi. Jednym z nich był nieznany z imienia młody i bogaty dostojnik żydowski. Historię tę relacjonują trzej ewangeliści: Mateusz, Marek i Łukasz. Fakt, że trzy księgi Nowego Testamentu poświęcają temu spotkaniu sporo uwagi, świadczy, że ma ona dużą wartość pouczającą dla wszystkich, którzy chcą prawidłowo rozwijać się jako naśladowcy Pana Jezusa.