Pytanie:  Jak rozumieć wersety z pierwszego listu do Koryntian: „Niech niewiasty na zgromadzeniach milczą, bo nie pozwala się im mówić; lecz niech będą poddane, jak i zakon mówi. A jeśli chcą się czegoś dowiedzieć, niech pytają w domu swoich mężów; bo nie przystoi kobiecie w zborze mówić.” (1 Kor. 14:34-35) W 1 Tym 2:12 jest napisane, że zabrania się kobietom nauczać. „Nie pozwalam zaś kobiecie nauczać ani wynosić się nad męża; natomiast powinna zachowywać się spokojnie.” (1 Tym. 2:12)
Natomiast w wersetach 34 i 35 z Listu do Koryntian Apostoł Paweł nakazuje im milczeć w zborze, a pytania zadawać mężom w domu. Czy moglibyście napisać trochę na ten temat? Z góry dziękuję i pozdrawiam w Panu.

Pan Jezus w ostatnich dniach swojego życia przybył do Jerozolimy. Czytając opisy z kart Ewangelii, zauważamy, że bardzo często nauczał w tym czasie w świątyni. Wykorzystywał sposobność, kiedy gromadzili się ludzie, aby dać świadectwo Prawdzie. Śledząc chronologiczny zapis Jego pobytu w Jerozolimie, można zauważyć, iż pewne stronnictwa pieczołowicie trudniły się tym, aby zadać mu takie pytanie, po którym jego odpowiedź dałaby im możliwość skazania Go za bluźnierstwo. Następuje szereg spotkań. Przychodzą z pytaniem zarówno saduceusze jak i faryzeusze, wspierani przez uczonych w piśmie. Nikt nie mógł jednak sprostać mądrości Nauczyciela. Naradzali się, wymyślali podchwytliwe pytania, wszystko na darmo. Kiedy Jezus odpowiadał, wszyscy zdumiewali się Jego nauką. 22 rozdział Ewangelii Mateusza to pewien ciąg przyczynowo skutkowy. Próba mocowanie się dwóch stronnictw, które podchwyci Jezusa w słowie. Przychodzą raz jedni raz drudzy. Końcowy fragment tego rozdziału opisuje jednak pewną odmienną sytuację.

Pytanie: Jak można tłumaczyć werset z Rzymian, że zapłatą za grzech jest śmierć. Czy śmiercią płacimy tylko za grzech odziedziczony po Adamie czy też za wszystkie swoje grzechy popełnione w swoim życiu. Świadkowie Jehowy uczą, że śmiercią płacimy za wszystkie grzechy. Trzymając się wersetu z Rzym. 6:23 wydaje się ze tak właśnie jest. Zapłacić mamy czym, tylko gdy zapłacimy to nas po prostu nie ma. I gdyby z łaski Bożej Pan Jezus nie wyrwał nas ze śmierci nie byłoby dla nas nadziei wydostania się z grobu. Przeczytałam gdzieś, tylko nie wiem czy na Waszej stronie czy gdzie indziej, na temat czy będzie druga szansa? Ktoś odpowiedział na to pytaniem: "A czy mieliśmy pierwsza?" Wydaje się ze nie. Druga szansa to może być dla Adama, a dla zmartwychwstałych pierwsza. Jeśli będzie Pan miał chwile czasu bardzo proszę o odpowiedź na dwa pytania, które zadałam, tzn.:

1. Co z tymi tzw. chrześcijanami z nazwy i z tymi, którzy orędziem biblijnym nie interesują się w ogóle a przecież słyszeli o Jezusie? Co z nimi gdy umrą w takim stanie? Czy będą podlegać restytucji?
2. Jak rozumieć Rzymian 6:23? Za co płacimy śmiercią?

Pytanie: Mam pytanie w sprawie narodzin Jezusa a szczególnie o nieomylności Pisma Św. Jeżeli Biblia jest natchniona (2 Tym 3:16) to proszę mi wyjaśnić jak się ma sprawa czasu narodzin Jezusa z panowaniem Heroda który zmarł ok 4 r. p.n.e a spisem, kiedy namiestnikiem Syrii był Kwiryniusz czyli ok 6 r. n.e. (Łk 2:2). Czy Łukasz pisząc pod natchnieniem Ducha Św mógł się pomylić?