Pytanie: „I znowu rzekł do nich Jezus: Pokój wam! Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam. A to rzekłszy, tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego.” (Jan. 20:21-22) Jaką postać przybrał Jezus po swym zmartwychwstaniu?

Odpowiedź: Jest to odpowiedź na pytanie jednej z naszych czytelniczek, i mamy nadzieję, że ten temat interesuje więcej osób dlatego umieszczamy go na naszej stronie. Pytanie jest bardzo ciekawe, ponieważ nie ma wersetów mówiących wprost o postaci, o naturze naszego Pana, którą posiadał zanim przyszedł na ziemię, oraz jaką naturę otrzymał po zmartwychwstaniu i w jakiej postaci ukazywał się po zmartwychwstaniu swoim uczniom zanim wstąpił do nieba.

Każda szanująca się społeczność ludzka, każde państwo, plemię czy nawet zapadła wioska w afrykańskim buszu, by móc funkcjonować potrzebuje praw i zasad, do których przestrzegania jest zobowiązany każdy z ich obywateli. W przeciwnym razie, w takiej społeczności zapanowałby chaos, który w krótkim czasie doprowadziłby do jej upadku.

Każdemu państwu potrzebna jest konstytucja, czyli ustawa zasadnicza określająca ustrój państwa, strukturę naczelnych organów władzy, podstawowe prawa i obowiązki obywateli.

W tym kontekście nasuwa się pytanie: czy i w jaki sposób Pan Bóg określił swą własną konstytucję – czy stwarzając istoty, zamieszkujące stworzony przez Niego świat, jednocześnie określił dla nich ramy i zasady, do których przestrzegania były zobligowane? Stąd też temat naszego rozważania: Boża Konstytucja.

Jezus Chrystus jest główną postacią w Bożym Planie Zbawienia. Jezus (syn Boży) po hebrajsku Jeszua, znaczy Zbawiciel, Zbawca; Jehowa wspomaga. Natomiast Chrystus, hebrajskie Mosziach znaczy „Namaszczony”, „Pomazaniec”, co z czasem stało się terminem na określenie „Mesjasza”.

Pytanie dotyczące tego kto będzie zbawiony a kto nie, a może tylko niewielu, powstawało w umysłach ludzi już w czasach Jezusa. Wiemy to z opisanego pytania, jakie pewnego dnia zadano Jezusowi: „I rzekł ktoś do niego: Panie, czy tylko niewielu będzie zbawionych? On zaś rzekł do nich: Starajcie się wejść przez wąską bramę, gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, ale nie będą mogli.” (Łuk. 13:22-24)

Zauważmy, że Jezus nie skupia swej uwagi na człowieku zadającym pytanie, ani nie odpowiada na jego pytanie. Zacytowany werset mówi, że Jezus w tej sytuacji przemówił do ludzi tam zgromadzonych, a nie do człowieka, który zadał mu pytanie. Dlaczego tak uczynił?