Czytając treść dziesięciu przykazań zapisanych w księdze Wyjścia 20:1-17, zauważamy różnicę w zapisanej treści Słowa Bożego, a tym co powszechnie znane jest jako przykazania. Po omówieniu drugiego i trzeciego przykazania spróbujemy zastanowić się nad czwartym. Zaczniemy od cytatu:

„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszystkie twe zajęcia. Dzień zaś siódmy jest szabatem ku czci Pana, Boga twego. Nie możesz przeto w dniu tym wykonywać żadnej pracy ani ty sam, ani syn twój, ani twoja córka, ani twój niewolnik, ani twoja niewolnica, ani twoje bydło, ani cudzoziemiec, który mieszka pośród twych bram. W sześciu dniach bowiem uczynił Pan niebo, ziemię, morze oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zaś dniu odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i uznał go za święty.” (Wj 20:8-11)

„Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy” (2 Moj. 20:7)

Wydawało by się, że to trzecie przykazanie jest jednym z najłatwiejszych do przestrzegania, gdyż wystarczy tylko nie wymieniać imienia Bożego, albo wymieniać go tylko w uzasadnionych sytuacjach. Bóg jednak nie wszystkim objawił swoje prawdziwe imię. Na czym może polegać przestrzeganie tego przykazania?

Większość ludzi żyjących w naszym kraju deklaruje znajomość Dekalogu - dziesięciorga przykazań. Uczy się go dzieci na lekcjach religii, jest on fundamentem praw rządzących społeczeństwem i jak czytamy w liście do Rzymian 1:32 każdy człowiek ma w mniejszym lub większym stopniu wrodzoną potrzebę przestrzegania zasad Bożych. Wierzymy Drogi Czytelniku, że fakt, iż interesujesz się Słowem Bożym dowodzi, iż jesteś osobą miłującą Boga. Apostoł Jan w swoim 1 liście (5:3) utożsamia miłość do Boga z przestrzeganiem Jego przykazań. „Albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie.”

Zastanówmy się wspólnie nad naszą przyszłością. Jakiś pesymista mógłby powiedzieć, że w przyszłości wszystkich nas czeka śmierć. W rozmowie ze swoim przyjacielem Jonatanem Psalmista Dawid wypowiedział podobne słowa „między mną a śmiercią jest jeden krok.”  W tym zdaniu jest przedstawiony obraz każdego z nas. Wypowiedziane przed wiekami słowa nie straciły na ważności.

Ludzkość pracuje nad tym, aby życie przedłużyć. Medycyna dokonuje wprost cudów. Dzisiaj chore serce chorą nerkę można zastąpić nową zdrową ale śmiertelność nie maleje. Wzrasta ilość wypadków w pracy i w drodze do pracy. Epidemie choroby jak na przykład ptasia grypa, skażona żywność, zatrute powietrze, to dziś przyczyny wielu chorób. Prawdę, więc powiedział Psalmista „między mną a śmiercią jest jeden krok”.