Król Judy w latach 716-687 przed Chr. (współregent od 729 i po swym ojcu, królu Achazie. Tuż po objęciu wladzy Ezechiasz otworzył i odrestaurował świątynię. Zorganizował narodową kampanię, aby zwalczyć wszystko, co było związane z bożkami. Ezechiasz zbuntował się przeciwko Asyryjczykom i odmówił im płacenia podatków. W czasie jego rządów Asyryjczycy podporządkowali sobie całkowicie Północne Królestwo Izraela. Ezechiasz zrozumiał, że jego kraj jest także zagrożony. Przekopał tunel w skale, doprowadzając do Jerozolimy wodę na wypadek oblężenia. Król Asyrii, Sennacheryb, zdobył kilka miast Judy i otoczył Jerozolimę. Juda została ocalona, gdy jednej nocy śmierć zagościła w szeregach armii asyryjskiej. Ezechiasz poważnie zachorował, ale Bóg odpowiedzią na jego modlitwy i podarował mu jeszcze piętnaście lat życia

2 Krl 18-20; 2 Krn 29-32; Iz 36-39