1. Herod Wielki, syn Antypatra, prokuratora Judei z mianowania Juliusza Cezara w 47 r. przed Chr. Antypater mianował Heroda gubernatorem Galilei. Po śmierci jego ojca i brata Józefa, który był gubernatorem Jerozolimy, Rzymianie nadali Herodowi tytuł "króla żydowskiego". Panował od 37 do 4 r. przed Chr. Żydzi nienawidzili Heroda, mimo że wydał duże sumy pieniędzy na świątynię. Nie był Żydem z urodzenia i zamordował członków żydowskiej rodziny Hasmonejczyków, w których widział zagrożenie dla tronu. 0 nim mówi Nowy Testament, że kiedy Mędrcy przybyli, by oddać cześć Dzieciątku, poczuł się znowu zagrożony i kazał zabić w Betlejem wszystkie dzieci poniżej drugiego roku życia. Po jego śmierci królestwo zostało podzielone pomiędzy trzech z jego synów: Archelausa, Antypasa i Filipa

Mt 2; Lk 1,5

2. Archelaus, zwany Herodem Etnarchą, panował w Judei od 4 r. przed Chr. do 6 r. po Chr. Kiedy Maryja i Józef wrócili z Jezusem z Egiptu i usłyszeli, że Archelaus jest władcą Judei, zdecydowali się zamieszkać w Galilei. Archelaus traktował Żydów i Samarytan tak okrutnie, że poskarżyli się oni Rzymianom. W efekcie został zdetronizowany i zesłany na banicję.

Mt 2,22

3. Antypas, zwany Herodem Tetrarchą, panował w Galilei od 4 r. przed Chr. do 39 r. po Chr. Uwięził Jana Chrzciciela i dotrzymując nieodpowiedzialnej obietnicy zgodził się na to, aby ściąć mu głowę. Piłat oddał Jezusa Herodowi, ponieważ pochodził On z Galilei. Antypas odniósł się do Jezusa z pogardą i odesłał Go z powrotem do Piłata.

Mt 14; Mk 6; Lk 23,7 nn.

4. Agryppa I, zwany Herodem Królem, był synem Arystobulosa i wnukiem Heroda Wielkiego. Został władcą Galilei, Judei i Samaru. Aby przypodobać się Żydom, prześladował chrześcijan. Zabił Jakuba, syna Zebedeusza, i uwięził Piotra. Łukasz, autor Dziejów Apostolskich, stwierdza, że śmierć Agryppy w 44 r. po Chr. była wynikiem jego dumy.

Dz 12

5. Agryppa II był synem Agryppy I. Kiedy udał się do Cezarei z wizytą do Festusa, rzymskiego gubernatora, wysłuchał procesu Pawła i uznał go niewinnym. Paweł odwołał się jednak wcześniej do Cezara.

Dz 25,13-26,32