Wielki prorok, który mieszkał w Jerozolimie za panowania Ozjasza, Jotama, Achaza i Ezechiasza. Bóg wezwai Izajasza, by został prorokiem, kiedy Izajasz przebywał w świątyni. Ujrzał chwałę Boga i jego grzech został mu darowany. Teraz mógł ludziom przekazywać słowa Boga. Izajasz ożenił się z prorokinią. Miał dwóch synów i nadał im specjalne imiona na znak tego, czego miał dokonać Bóg

W czasach Izajasza Judzie groził atak potężnej armii asyryjskiej. W czasie oblężenia Jerozolimy prorok zachęcał króla Ezechiasza, by ufał Bogu i nie poddawał się. Gdy Ezechiasz potem zachorował, Izajasz modlił się o jego zdrowie i Bóg dał znak, że król będzie żył jeszcze przez piętnaście lat. Izajasz przynosił mieszkańcom Judy przesłanie nadziei. Nie mogli uniknąć konsekwencji swojego nieposłuszeństwa, ale nadejdzie czas, gdy Bóg zniszczy ich wrogów i powrócą z wygnania. Izajasz wyglądał też czasów nadejścia Sługi Bożego, Mesjasza

Iz