1. syn Izaaka i Rebeki; młodszy brat (bli«niak) Ezawa. Kiedy Ezaw był głodny po polowaniu, Jakub przekonał go, by dał mu prawo pierworództwa w zamian za miskę strawy. Pó«niej Jakub uzyskał podstępnie błogosławieństwo swego ojca udając, że jest Ezawem. Rozgniewany Ezaw gotów był zabić brata, wobec czego Jakub uciekł na północ do swego wuja Labana w Charanie. Po drodze miał sen. Zobaczył drabinę sięgającą z ziemi do nieba, po której chodzili aniołowie. Bóg obiecał mu, że jego potomkowie zamieszkają w kraju, w którym spał. "Nie opuszczę cię, dopóki nie spełnię tego, co obiecuję"

Jakub pracował dla Labana jako pasterz przez dwadzieścia lat. Kochał córkę Labana, Rachelę, ale został oszukany i najpierw poślubił Leę, jej starszą siostrę. W czasie swego pobytu w Charanie Jakub został ojcem jedenastu synów i jednej córki

Na pierwszego syna z Rachelą - Józefa - czekał bardzo długo. Rachela umarła rodząc drugiego syna, Beniamina. Laban oszukał Jakuba, ale w końcu został sam przechytrzony. Jakub dorobił się własnych trzód owiec i kóz, po czym wyjechal do swojego kraju. Po drodze przeżył dziwne zapasy z tajemniczą osobą i nie puścił jej, dopóki nie uzyskał błogosławieństwa. Bóg nadał mu nowe imię, Izrael, co oznacza "ten, który walczył z Bogiem"

Ku wielkiej uldze Jakuba Ezaw przyjął go serdecznie. Pó«niej jednak każdy z nich poszedł własną drogą. Jakub mieszkał w Kanaanie, dopóki Józef nie zaprosił go do osiedlenia się w Egipcie. Przed śmiercią Jakub pobiogosławił swych synów, przodków pokoleń Izraela

Rdz 25,21-34; 27-35; 37,1; 42-49

2. syn Zebedeusza i uczeń Jezusa. Tak jak i jego brat Jan, Jakub był rybakiem. Jezus nadał dwóm skorym do wybuchu braciom przydomek "synowie gromu". Kiedy Jezus wezwał Jakuba, by ten został jednym z Jego uczniów, Jakub usłuchał Go od razu. Jakub był obecny, gdy Jezus wskrzesił córkę Jaira oraz był świadkiem chwały Jezusa (przemienienie). Został zabity za swoją wiarę przez Heroda Agryppę I.

Mt 4,21 nn.; 17,1 nn.; Mk 5,37; 10,35 nn.; Dz 12,2

3. inny apostol, syn Alfeusza. Prawdopodobnie nazywano go "Jakubem młodszym".

Mt 10,3; Mk 15,40; Dz 1,13

4. jeden z braci (kuzynów) Jezusa. Jakub nie wierzył, że Jezus jest Mesjaszem, dopóki nie zobaczył Go po zmartwychwstaniu. Został zwierzchnikiem Kościoła w Jerozolimie i prawdopodobnie napisał List Jakuba. Historyk żydowski, Józef Flawiusz, pisze, iż Jakub został ukamieniowany w 62 r, po Chr.

Mt 13,55; Dz 12,17; 1 Kor 15,7; Jk