Podobnie jak jego ojciec, Zebedeusz, i brat, Jakub, Jan był rybakiem. Zanim Jezus wezwał go, aby został Jego uczniem, Jan był prawdopodobnie u boku Jana Chrzciciela. Jezus nazwał Jana i Jakuba "synami gromu" ze względu na ich gwałtowny charakter

Piotr, Jakub i Jan byli szczególnie bliscy Jezusowi. Jan był z Jezusem, kiedy wskrzesił On z martwych córkę Jaira. Widział chwałę Jezusa w czasie przemienienia i był z Nim w ogrodzie Getsemani tuż przed Jego śmiercią. Imię Jana nie jest wymienione w Ewangelii według św. Jana, lecz to on jest niema

z pewnością "umiłowanym uczniem" Jezusa, który był obok Niego w czasie Ostatniej Wieczerzy i do którego Jezus przemówił z krzyża i zlecił mu opiekę nad swoją Matką

Po wstąpieniu Jezusa do nieba Jan i Piotr stali się zwierzchnikami Kościoła w Jerozolimie. Jan przebywał w Jerozolimie jeszcze czternaście lat po nawróceniu się Pawła. Tradycja mówi, że Jan pó«ne lata swego życia spędził w Efezie. Jeśli jest to ten sam Jan, który napisał Apokalipsę, to był także wygnany na wyspę Patmos. Ewangelia według św. Jana została napisana, by szerzyć wiarę wśród ludzi. Jan był także autorem trzech listów Nowego Testamentu

Mt 4,21 nn.; 10,2; 17,1 nn.; 14,33; Lk 9,49 nn.; J 19,26-27; Dz 3-4; Ga 2.9