Wiek Ewangelii to umowne określenie okresu czasu, w ktorym odbwa się głoszenie dobrej nowiny o Królestwie Bożym, a którego celem jest wybór członków Kościoła Chrystusowego. „Żebym był dla pogan sługą Chrystusa Jezusa, sprawującym świętą służbę zwiastowania ewangelii Bożej, aby poganie stali się ofiarą przyjemną, poświęconą przez Ducha Świętego.” (Rzym. 15:16)

Wiek ten rozpoczął Jezus Chrystus, w czasie swojej misji na ziemi. Ochrzcił się w rzece Jordan, a Bóg zesłał na Jezusa moc Ducha Świętego. Jezus zapoczątkował zapraszanie do swojego Królestwa: „A potem, gdy Jan został uwięziony, przyszedł Jezus do Galilei, głosząc ewangelię Bożą I mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, upamiętajcie się i wierzcie ewangelii.” (Mar. 1:14-15)

Koniec Wieku Ewangelii zakończy się, kiedy jego cel zostanie zrealizowany - prawdziwy Kościół Chrystusa zostanie skompletowany. „A żebyście nie mieli zbyt wysokiego o sobie mniemania, chcę wam, bracia, odsłonić tę tajemnicę: zatwardziałość przyszła na część Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą [staną się członkami Kościoła], I w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, jak napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel I odwróci bezbożność od Jakuba.” (Rzym. 11:25-26) O końcu tego wieku mówił proroczo sam Jezus: „A kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. I będzie głoszona ta ewangelia o Królestwie po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom, i wtedy nadejdzie koniec.” (Mat. 24:13-14) Będzie temu towarzyszyło wiele charakterystycznych wydarzeń, o których jest mowa w 24 rozdziale ew. Mateusza.

Następnym okresem w dziejach ludzkości będzie Wiek Tysiąclecia, panowania Chrystusa i Kościoła w Królestwie Bożym.