1. starszy syn Józefa, który został zaadoptowany i pobłogosławiony przez Jakuba. Jego potomkowie utworzyli pokolenie Manassesa

Rdz 41,51; 48,1 nn.

2. król Judy panujący przez pięćdziesiąt pięć lat (696642 r. przed Chr.) po swym ojcu, królu Ezechiaszu. Manasses odwodził swój lud od Boga, wprowadzając najróżniejsze rodzaje kultów bożków. Dostał się do niewoli babilońskiej. Po powrocie do Jerozolimy zwrócił się ku Bogu i zmienił się całkowicie.

2 Krl 21,1 nn.; 2 Krn 33