Król Babilonu w latach 605-562 przed Chr, Był synem Nabopolassara, który podbił imperium asyryjskie. Nabuchodonozor poprowadził armię swojego ojca przeciwko Egipcjanom i pokonał ich pod Karkemisz w 605 r. przed Chr. Babilon uzyskał kontrolę nad krajami podlegającymi dotąd Egiptowi, w tym także nad Judą. Juda płaci) podatki Babilonowi przez trzy lata. W 597 r. przed Chr. król Jojakim zbuntował się i Nabuchodonozor zaatakował Jerozolimę. Wziął Jojakina - następnego króla Judy - do niewoli w Babilonie wraz z innymi ważnymi obywatelami, ustanawiając królem Sedecjasza. Kiedy i Sedecjasz się zbuntował, Nabuchodonozor w roku 586 przed Chr. wyruszył na Jerozolimę i zburzy) ją, biorąc przywódców narodu do niewoli w Babilonie. Jednym z pierwszych przesiedleńców był Daniel. Na dworze Nabuchodonozora otrzymał wykształcenie. Kiedy wytłumaczył znaczenie snów Nabuchodonozora, został jego głównym doradcą. Po odniesieniu sukcesów Nabuchodonozor stał się dumny. "Spójrzcie, jak wielki jest Babilon. Zbudowałem go, jak swą stolicę, aby pokazać moją potęgę i moc". Lecz Bóg upokorzył go, zsyłając na niego dziwne szaleństwo. Kiedy Nabuchodonozor wróci) do zmysłów, był zupełnie odmienionym człowiekiem. "Ja, Nabuchodonozor, wysławiam Najwyższego, uwielbiam i wychwalam żyjącego na wieki"

2 Krl 24-25; 2 Krn 36; Jr 21,2-52,30; Ez 26,7 nn.; 29,18 nn.; 30,10; Dn 1-4