Był dobrym człowiekiem w czasach panowania zła i przemocy. Zło tak się nasiliło, że Bóg nie mógł już tego tolerować, i zestal straszny potop. Ocaleli tylko Noe i jego rodzina. Noe usłuchał Boga i zbudował przed potopem arkę długą na 133 metry. Ludzie widzieli, co robi, ale nie chcieli słuchać jego ostrzeżeń. Kiedy zaczęty padać deszcze, Noe z żoną, trójką synów i ich żonami wszedł do arki, zabierając ze sobą po parze wszystkich zwierząt. Po obniżeniu się wód arka przybiła do zbocza góry Ararat.

Bóg obiecał Noemu, że już nigdy nie ześle potopu, by zniszczyć wszystkie żyjące istoty. Znakiem tej obietnicy była tęcza. Noe dożył pó«nego wieku, a jego synowie stali się przodkami narodów

Rdz 6-9; 1 P 3,20