Syn króla Dawida i Batszeby, najsławniejszy król Izraela. Dawid toczył wiele wojen, aby utworzyć mocne królestwo; Salomon odziedziczy) pokój. Ochraniał swój kraj, utrzymując silną armię i budując fortece. Przez małżeństwa doprowadził również do przymierzy z sąsiednimi państwami. Za rządów Salomona Izrael stal się krajem bogatym. Handlował miedzią i końmi, a w zamian dostawał zloto i klejnoty. Dzięki otrzymanej od Boga mądrości stał się sławny. Aby sprawdzić jego mądrość, odwiedzila go też królowa Saby (poludniowo-zachodnia Arabia). Salomon zbudowal pierwszą świątynię Boga w Jerozolimie. Materiały oraz fachowców przyslal mu Hiram, król Tyru, w zamian za pszenicę i oliwę. Była to wspaniała budowla, która przetrwała czterysta lat, aż do roku 586 przed Chr., kiedy to zniszczy) ją Nabuchodonozor. Salomon zbudowal także pałace dla siebie i córki faraona, jednej ze swoich żon. Harmonijne panowanie Salomona zostalo zaklócone złym traktowaniem podwładnych przez króla i jego wieloma małżeństwami. Podwładni sprzeciwiali się jego żądaniom darmowej pracy i wysokim podatkom na prowadzone przez niego budowy. Cudzoziemskie żony Salomona sprawiły, że odwróci) się od prawdziwego Boga i zaczął czcić ich bogów. Po śmierci Salomona dziesięć pólnocnych pokoleń zbuntowało się przeciwko Roboamowi, jego synowi, i obrało sobie Jeroboama za króla

2 Sm 12,24; 1 Krl 1-11; 1 Krn 22,5-23,1; 1 Krn 2; 2 Krn 9