Przydomek ("syn zachęty") chrześcijanina żydowskiego, urodzonego na Cyprze, który byt członkiem Kościoła w Jerozolimie. Był człowiekiem hojnym i dobrego serca; sprzedał swą ziemię, aby dać pieniądze biednym chrześcijanom. Gdy do Jerozolimy przybył nawrócony Paweł, tamtejsi chrześcijanie patrzyli na niego jeszcze podejrzliwie. Lecz Barnaba przywitał go i przedstawił apostołom. Kościół jerozolimski wysłał Barnabę do Antiochii, aby pomógł tam nowym chrześcijanom, spośród których wielu nie było Żydami. Stamtąd udał się do Tarsu, aby odszukać Pawła i spytać, czy może z nim współpracować. Barnaba i Paweł wyruszyli razem na swą pierwszą wyprawę misyjną do Antiochii, zabierając ze sobą Jana Marka, kuzyna Barnaby. Po powrocie stawili się na ważne spotkanie zwierzchników Kościoła w Jerozolimie. Pó«niej Barnaba nie zgodził się z Pawłem co do zabrania z sobą Marka po raz drugi. Barnaba powrócił na Cypr z Markiem, podczas gdy Paweł udał się do Azji Mniejszej (Turcji). Barnaba i Paweł pozostali dobrymi przyjaciółmi i w swych listach Apostoł wyraża się o Barnabie bardzo pozytywnie

Dz 4,36; 9,27; 11,22 nn.; 12,25 nn.; 15; 1 Kor 9,6; Ga 2