Każdy z nas uczestniczył w ceremonii pogrzebowej. Szczególnie wtedy, gdy stoimy nad grobem, zastanawiamy się, co stało się ze zmarłą osobą. Gdzie są nasi przyjaciele i wrogowie, święci i bezbożni a także ci zwykli, przeciętni ani święci, ani bezbożni? Jest to pytanie o nasze przeznaczenie. Pytanie, które kształtuje nasze życie. Odpowiedź na nie daje nam siłę, zaufanie, odwagę, pomaga podejmować słuszne decyzje życiowe.

Godzina 3 rano. Mam jeszcze dużo czasu, wędkę zarzucę około 4.30, jak tylko zaświta. Poranna mgła sprawia, że droga się wydłuża, ale to nawet lepiej, bo znowu mogę pomodlić się do mojego Boga o znak, że mnie słyszy…

Ten obraz mam w głowie do dziś.

Wyłączam magnetofon i ściskając mocniej kierownicę wypowiadam słowa: Ojcze nasz, któryś jest w Niebie i każdy wie, co dalej, więc czas wyjaśnić, o czym piszę.

Żyjemy w czasach, kiedy kwestionowane bywa wszystko: zasady moralne, poglądy i obyczaje, pobudki polityków a nawet istnienie Boga. Poddawana w wątpliwość jest także Biblia. Wielu współczesnych komentatorów biblijnych nie uważa jej za nic więcej niż tylko dzieło ludzkie, a część duchowieństwa otwarcie wątpi w znaczenie i autentyczność opisanych w niej wydarzeń. Co jest tego powodem?

Większość ludzi żyjących w naszym kraju deklaruje znajomość Dekalogu - dziesięciorga przykazań. Uczy się go dzieci na lekcjach religii, jest on fundamentem praw rządzących społeczeństwem i jak czytamy w liście do Rzymian 1:32 każdy człowiek ma w mniejszym lub większym stopniu wrodzoną potrzebę przestrzegania zasad Bożych. Wierzymy Drogi Czytelniku, że fakt, iż interesujesz się Słowem Bożym dowodzi, iż jesteś osobą miłującą Boga. Apostoł Jan w swoim 1 liście (5:3) utożsamia miłość do Boga z przestrzeganiem Jego przykazań. „Albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie.”