„Przez co świat ówczesny, zalany wodą, zginął” (2 Piotr. 3:6).

Prawie wszystko co wiemy na temat świata przed potopem, zostało opisane w pierwszych 6-ciu rozdziałach 1 Moj. Najwyraźniej wolą Boga było przekazanie jedynie skróconego opisu tamtych czasów. Uczeni nazywają tamten okres „przedpotopowym”. Kilka oderwanych od siebie fragmentów Pisma Świętego zawiera dodatkowe informacje o tamtych czasach, jednak ostatecznie przy tak skróconym opisie tak rozległego okresu, pozostaje nam więcej pytań niż odpowiedzi.

12. A jeśli się o Chrystusie opowiada, że został z martwych wzbudzony, jakże mogą mówić niektórzy między wami, że zmartwychwstania nie ma?
13. Bo jeśli nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie został wzbudzony;
14. A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, tedy i kazanie nasze daremne, daremna też wasza wiara;
15. Wówczas też byliśmy fałszywymi świadkami Bożymi, bo świadczyliśmy o Bogu, że Chrystusa wzbudził, którego nie wzbudził, skoro umarli nie bywają wzbudzeni.
16. Jeśli bowiem umarli nie bywają wzbudzeni, to i Chrystus nie został wzbudzony;
17. A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, daremna jest wiara wasza; jesteście jeszcze w swoich grzechach.
18. Zatem i ci, którzy zasnęli w Chrystusie, poginęli.
19. Jeśli tylko w tym życiu pokładamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej pożałowania godni.
20. A jednak Chrystus został wzbudzony z martwych i jest pierwiastkiem tych, którzy zasnęli.
21. Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie.
22. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.
    
    

Żyjesz droga duszo, chodzisz po tym świecie

Lecz pomyśl troszeczkę, zastanów się przecie:

Nad Twoim zbawieniem, nad losem przyszłości,

Czy Jezus prawdziwie w sercu Twoim gości?

Słowami „βιβλος γενεσεως” (czyt. „biblos geneseos” – z gr. księga narodzenia) zaczyna Mateusz, zwany także Lewim swoją ewangelię. Tak jak już wspominaliśmy w poprzednim rozważaniu tego studium, dla Mateusza wszelkie dowody na Mesjaństwo Chrystusa są bardzo ważne i stara się je wszystkie wskazać. Nie jakoby Chrystus rościł sobie prawa do tronu zajmowanego w ówczesnym czasie przez Heroda, jako prawowity potomek Dawida, ale przede wszystkim jako ten, w którym czytający Słowo Boże znajdują wypełnienie proroctw. Kiedy Mateusz przedstawia genealogię Jezusa od Abrahama do Józefa męża Marii, ma on na myśli te wszystkie proroctwa, które przełożonym nad Izraelem są doskonale znane. Mając na uwadze te najważniejsze postacie Starego Testamentu prześledźmy wspólnie te ‘wskazówki’.