Pytanie dotyczące tego kto będzie zbawiony a kto nie, a może tylko niewielu, powstawało w umysłach ludzi już w czasach Jezusa. Wiemy to z opisanego pytania, jakie pewnego dnia zadano Jezusowi: „I rzekł ktoś do niego: Panie, czy tylko niewielu będzie zbawionych? On zaś rzekł do nich: Starajcie się wejść przez wąską bramę, gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, ale nie będą mogli.” (Łuk. 13:22-24)

Zauważmy, że Jezus nie skupia swej uwagi na człowieku zadającym pytanie, ani nie odpowiada na jego pytanie. Zacytowany werset mówi, że Jezus w tej sytuacji przemówił do ludzi tam zgromadzonych, a nie do człowieka, który zadał mu pytanie. Dlaczego tak uczynił?

Jezus Chrystus, ukończywszy 30 lat, rozpoczął swoją misję na ziemi. Jednym z pierwszych jego działań było zaproszenie pierwszych uczniów i powołanie dwunastu apostołów. Wiek 30-lat, w tamtym czasie w Izraelu upoważniał młodych ludzi do pełnoletniości, zgodnie z zapisami Zakonu. Jezus niezwłocznie rozpoczął nauczanie, w okolicy Kafarnaum. Miasto to położone było na północno-zachodnim brzegu Morza Galilejskiego, zwanego również jeziorem Genezaret: „Pewnego razu, gdy On stał nad jeziorem Genezaret, a tłum tłoczył się dokoła niego, by słuchać Słowa Bożego,” (Łuk. 5:1)

„Czyż nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni?” (Rzym. 6:3)

Chrzest jest uznawany i praktykowany przez wszystkich chrześcijan. Ludzie, którzy uznają Chrystusa, praktykują również chrzest na wzór Pana Jezusa, bo On również  przyjął chrzest. Chrzest należy do nauk początkowych. Informacje taką przekazał apostoł Paweł w liście do Hebrajczyków 6 rozdział. Należy jednak stwierdzić, że chrzest to nauka początkowa, ale z drugiej strony jest to bardzo ważna nauka. Na temat chrztu jest bardzo wiele poglądów, nie waham się powiedzieć ludzkiej interpretacji, a co za tym idzie różnych ceremonii. Dlatego sięgnijmy do Słowa Bożego, aby tam znaleźć wytłumaczenie tej nauki.

Słowo chrzest pochodzi z greckiego słowa baptidzo (wg Konkordancji Stronga wyraz nr 907), które w dosłownym tłumaczeniu znaczy zanurzenie. Pismo Święte uczy o dwóch częściach chrztu: rzeczywistym chrzcie czyli zanurzeniu swojej woli w wolę Bożą, rzeczywiste poświęcenie się Bogu na służbę; oraz o chrzcie symbolicznym, który jest widocznym symbolem zawarcia przymierza z Bogiem i odbywa się on przez zanurzenie ciała w wodzie.