Kontynuując nasze rozważania przejdźmy do drugiego pytania Mistrza: „… a wy za kogo mnie uważacie?”. Na to odezwał się Szymon Piotr i powiedział: „…Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego.” (Ew. Mateusza 16:15,16) Wyjaśnijmy w tym miejscu dwie rzeczy: jakie jest znaczenie słowa Chrystus oraz kiedy Jezus nim się stał. Termin Chrystus jest tożsamy z tytułem Mesjasz. Z tym, że ten pierwszy wywodzi się z języka greckiego, a drugi z hebrajskiego. Oba słowa tłumaczy się jako pomazaniec. Nasz Pan stał się nim po swym chrzcie. Właśnie w Jordanie jesienią 29r. n.e. BÓG, przez swego ducha, wykonał względem Jezusa konkretne dzieła.

Pan Jezus zadał kiedyś apostołom dwa pytania (Ew. Mateusza 16: 13-16). Staną się one przedmiotem naszych rozważań w tym artykule, który podzielony zostanie na dwie części. W niniejszej zajmiemy się pierwszym z pytań. Brzmiało ono: „…Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?...” (Żydzi, przyp. red.) W odpowiedzi Jezus usłyszał, że jedni uważają go za Jana Chrzciciela, inni twierdzą, że jest Eliaszem, kolejni, że Jeremiaszem, a jeszcze następni, że jednym z proroków. Te odpowiedzi świadczą, że Pan Jezus był bardzo popularną osobą, choć ludzie zarazem nie rozumieli ani kim jest, ani jakie znaczenie ma jego praca.

Czytając ten artykuł, zapewne będziesz już, drogi Czytelniku po czasie obchodzenia święta Pamiątki ustanowionej przez Jezusa Chrystusa lub jak większość chrześcijan przyzwyczaiło się mówić –  świętach Wielkanocnych. Dla Ciebie jak i dla mnie, którzy czytamy Ewangelię, słowa o chlebie i winie są nieodłącznym elementem tego okresu w roku. Ale czy zastanawiałeś się kiedyś dlaczego chleb, bo o nim dzisiaj będę pisał, stał się tak ważnym symbolem tego niezwykłego święta?

Zapewne powiesz, że Jezus sam swoim własnym nakazem powołał do życia ten symbol, mówiąc słowa:  „A gdy oni jedli, wziąwszy Jezus chleb, a pobłogosławiwszy łamał, i dał uczniom i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje.” (Mat 26:26) Masz rację, to bezpośrednie zalecenie stało się podstawą dla wielu chrześcijan, aby tak właśnie rozumieć. Pomyślmy jednak o tym jak było kiedyś, gdy Jezus mówił te słowa. Czy wówczas uczniowie rozumieli i przeczuwali straszne chwile, które za chwilę nastąpią? Czy wiedzieli co spotka ich nauczyciela za kilka godzin? Czy przygotowali się tak, jak my dzisiaj staramy się to robić?

W związku z wypełnieniem się dwa tysiące lat temu długo oczekiwanej obietnicy odnośnie narodzenia się naszego Pana Jezusa, wiele chrześcijan naokoło świata w dniu 25 grudnia będzie po raz kolejny świętować otrzymany najwspanialszy prezent, jakim Pan Bóg obdarował ludzkość. Pan Jezus narodził się na świecie, aby zbawić ludzką rodzinę od odziedziczonego grzechu i śmierci. Pan Bóg we właściwym dla siebie czasie i w odpowiedni sposób uczyni w pełni zrozumiałe dla wszystkich ludzi znaczenie ziemskiej misji Pana Jezusa. W ewangelii Łukasza czytamy: „I gdy nad tym rozmyślał, oto ukazał mu się we śnie anioł Pański i rzekł: Józefie, synu Dawidowy, nie lękaj się przyjąć Marii, żony swej, albowiem to, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego. A urodzi syna i nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego. A to wszystko się stało, aby się spełniło słowo Pańskie, wypowiedziane przez proroka: Oto panna pocznie i porodzi syna, i nadadzą mu imię Immanuel, co się wykłada: Bóg z nami.” (Mat. 1:20-23).