„…nie powstał z tych, którzy z niewiast się rodzą, większy od Jana Chrzciciela…”. Wielkie i piękne wyznanie zawiera powyższy werset. Skoro są to słowa wypowiedziane przez samego Jezusa, możemy być pewni, że świadectwo jest  prawdziwe. Kim był Jan Chrzciciel, człowiek, któremu przyszło żyć i działać w bardzo ciekawym czasie, na przełomie dwóch „epok”, które rozdziela chrzest, misja, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa? Ten artykuł ma na celu przybliżenie postaci tego wielkiego męża Bożego.

Po rodowodzie i opisie zwiastowania, przychodzi czas na wydarzenia opisujące narodziny Jezusa. Mateusz nie skupia się na samym fakcie narodzin, tzn. nie mówi nic o okolicznościach narodzin w Betlejem, o miejscu (żłób), o trzecim zwiastowaniu, które miało miejsce w przypadku pasterzy. O tych wszystkich szczegółach mówi Łukasz w swojej Ewangelii (Łuk. 2:1-21). Mateusz skupia się na innych szczegółach dotyczących niezwykłych przybyszy ze Wschodu, którzy przebyli daleką podróż, aby zobaczyć te niezwykłe dziecię.

Zanim Józef i Maria stali się rodzicami Jezusa, długo przed tym wydarzeniem byli przez Boga wtajemniczani w tą sprawę. I tu znów musimy się odwołać do innej Ewangelii. Otóż Mateusz mówi o objawieniu, które miało miejsce w przypadku Józefa, a Łukasz w przypadku Marii. Ma to swoje logiczne uzasadnienie, gdyż jak powiedzieliśmy sobie w poprzednim naszym rozważaniu, Mateusz opisuje linię Józefa a Łukasz linię Marii. Z tego wszystkiego możemy śmiało wywnioskować, że Bóg objawił swoje plany tak Józefowi jak i Marii, ale w różnych okresach czasu i okolicznościach.

Słowami „βιβλος γενεσεως” (czyt. „biblos geneseos” – z gr. księga narodzenia) zaczyna Mateusz, zwany także Lewim swoją ewangelię. Tak jak już wspominaliśmy w poprzednim rozważaniu tego studium, dla Mateusza wszelkie dowody na Mesjaństwo Chrystusa są bardzo ważne i stara się je wszystkie wskazać. Nie jakoby Chrystus rościł sobie prawa do tronu zajmowanego w ówczesnym czasie przez Heroda, jako prawowity potomek Dawida, ale przede wszystkim jako ten, w którym czytający Słowo Boże znajdują wypełnienie proroctw. Kiedy Mateusz przedstawia genealogię Jezusa od Abrahama do Józefa męża Marii, ma on na myśli te wszystkie proroctwa, które przełożonym nad Izraelem są doskonale znane. Mając na uwadze te najważniejsze postacie Starego Testamentu prześledźmy wspólnie te ‘wskazówki’.