W księdze Hioba słowo Szeol występuje 8 razy. Hiob (7:9) mówi: „Jak obłok przeleci i zniknie, kto schodzi do Szeolu, nie wraca”. Tutaj prorok mówił o sobie. O nim jest napisane, że był „sprawiedliwy, prawy, bogobojny i unikający zła”, a zatem nie mógł pójść do piekła. Stąd tłumacze (starszych wersji) mimo pokusy użycia tu słowa piekło („... nie wraca”) przetłumaczyli je na grób.

Angielskie słowo hell (piekło) pojawia się w Starym Testamencie 31 razy. Jest to staro-angielskie słowo, które z upływem lat straciło swoje pierwotne znaczenie (zresztą jak wiele innych słów). Pierwotnie słowo to oznaczało po prostu ukryć, zakryć. W staro-angielskiej literaturze można znaleźć określenie "helling" w odniesieniu do kartofli - to jest złożenia ich do dołu i zakrycia słomą.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, a łaska przez Boga dana to życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rzym.6:23). Biblia jasno uczy, że na mocy Boskiego wyroku grzech musi spotkać się z karą. Jakiego rodzaju jest ta kara? Powyżej przytoczony werset stwierdza, że "zapłatą za grzech jest śmierć". Można by sądzić, że takie jasne stwierdzenie rozstrzygnie wszelkie wątpliwości. Lecz tak nie jest, bowiem są odmienne poglądy co do znaczenia śmierci.