Żyjemy w czasach, kiedy kwestionowane bywa wszystko: zasady moralne, poglądy i obyczaje, pobudki polityków a nawet istnienie Boga. Poddawana w wątpliwość jest także Biblia. Wielu współczesnych komentatorów biblijnych nie uważa jej za nic więcej niż tylko dzieło ludzkie, a część duchowieństwa otwarcie wątpi w znaczenie i autentyczność opisanych w niej wydarzeń. Co jest tego powodem?

Większość ludzi żyjących w naszym kraju deklaruje znajomość Dekalogu - dziesięciorga przykazań. Uczy się go dzieci na lekcjach religii, jest on fundamentem praw rządzących społeczeństwem i jak czytamy w liście do Rzymian 1:32 każdy człowiek ma w mniejszym lub większym stopniu wrodzoną potrzebę przestrzegania zasad Bożych. Wierzymy Drogi Czytelniku, że fakt, iż interesujesz się Słowem Bożym dowodzi, iż jesteś osobą miłującą Boga. Apostoł Jan w swoim 1 liście (5:3) utożsamia miłość do Boga z przestrzeganiem Jego przykazań. „Albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie.”

Każda duża religia opisuje swojego boga lub bogów w inny sposób. Raz są to mściwi i bezwzględni władcy żywiołów, innym razem jest to bóg wzywający do wojny, niektórzy mówią, że bóg w swej miłości i tak większość ludzi doprowadzi do nieba, a rolą żyjących na ziemi jest pomoc chwilowo dręczonym w czyśćcu duszom zmarłych. Jeżeli dodamy do tego setki wierzeń mniejszych religii i sekt dopada nas zniechęcenie by zajmować się religią - zostawiamy tę kwestię duchownym i religioznawcom.

W Księdze Psalmów 111:10 czytamy, że „początkiem mądrości jest bojaźń Pana; wszyscy, którzy ją okazują, są prawdziwie mądrzy”. Tej bojaźni Pańskiej uczy Biblia – najważniejsza księga świata. Najważniejsza, ponieważ uczy ona o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości – uczy o tym, co było, co jest i co będzie. I wszystko, cokolwiek pisze, jest prawdziwe – prawdziwe jest to, co pisze o Bogu, i prawdziwe jest to, co pisze o człowieku. Jest to więc księga Boga i księga człowieka – uczy ona, jaki jest Bóg – wielki w mocy, miłości, mądrości i sprawiedliwości i uczy o tym, jaki jest człowiek – niegdyś doskonały, przebywający na co dzień z Bogiem, potem odpadły od tej społeczności i grzeszny, ale też od tego czasu podejmujący nieustannie i w najróżniejszy sposób próby dotarcia z powrotem do Boga.