W obietnicy danej Abrahamowi Pan Bóg odsłania Swój zamiar przywrócenia człowiekowi utraconego przez niego królestwa. Przedstawia nam, że obiecane Królestwo będzie się składało z dwóch części (faz): Niebiańskiej i Ziemskiej.

Gwiazdy na niebie przedstawiają duchową (Niebiańską) część Królestwa Bożego - Chrystusa razem z Kościołem. Piasek na brzegu morza przedstawia natomiast ziemską część Królestwa Bożego. Będzie to ponowne nawiązanie zerwanej przez grzech łączności pomiędzy niebem a ziemią.

Nasz Pan Jezus Chrystus rozpoczynał swoje nauczanie w czasie Swojej misji na ziemi od słów: Duch Pański nade mną, przeto namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność, Abym zwiastował miłościwy rok Pana. (Łuk. 4:18-19)

„Miłościwy rok Pana" to Królestwo Boże na ziemi pod władzą Chrystusa, nazwane przez apostoła Świętego Piotra czasem „odnowienia wszystkich rzeczy" (Dz.Ap. 3:21) Którego musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czym od wieków mówił Bóg przez usta świętych proroków swoich.

Czas odnowienia - to czas zmartwychwstania, powrotu do życia wiecznego, czas uwolnienia od grzechu i śmierci, przywrócenia zdrowia szczęścia i pokoju, sprawiedliwości oraz bezpieczeństwa.

Obecny świat pełen zła, cierpienia, niesprawiedliwości, terroru, przemocy i wojen, kataklizmów, wielu tragedii ludzkich - przeminie bezpowrotnie, ponieważ przyjdzie ten oczekiwany i upragniony przez wszystkich ludzi czas odnowienia. Bo stworzenie z tęsknotą oczekuje objawienia synów Bożych, Gdyż stworzenie zostało poddane znikomości, nie z własnej woli, lecz z woli tego, który je poddał, w nadziei, Że i samo stworzenie będzie wyzwolone z niewoli skażenia ku chwalebnej wolności dzieci Bożych. Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd. A nie tylko ono, lecz i my sami, którzy posiadamy zaczątek Ducha, wzdychamy w sobie, oczekując synostwa, odkupienia ciała naszego. (Rzym. 8:19-23)

Kształt obecnego świata przeminie wraz ze wszystkimi złymi rzeczami. W liście do Koryntian czytamy: A ci, którzy używają tego świata, jakby go nie używali; przemija bowiem kształt tego świata. (1 Kor. 7:31)

Pan Bóg, zapowiadając, że obecny zły świat przeminie, nie pozostawił człowieka w sytuacji bez wyjścia. Dał człowiekowi nadzieję na lepszą przyszłość, jak czytamy w liście Świętego Piotra: Jeżeli oczekujecie i pragniecie gorąco nastania dnia Bożego, z powodu którego niebiosa w ogniu stopnieją i rozpalone żywioły rozpłyną się? Ale my oczekujemy, według obietnicy nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość. (2 Piotr. 3:12-13)

Nowe niebiosa to nowa władza duchowa Chrystusa i Kościoła - władza Królestwa Niebieskiego ustanowionego w mocy i chwale. Nowa ziemia to nowe zorganizowane społeczeństwo pod panowaniem Chrystusa jako Króla, który będzie rządził według Bożego prawa i Bożej sprawiedliwości. Nastąpi zmiana wartości ludzkich z egoistycznych na miłujących bliźniego. Ludzie nauczą się żyć dla innych. Będą się wyprzedzać w uprzejmości, oraz w okazywaniu życzliwości dla bliźnich.

I będzie wilk gościem jagnięcia, a lampart będzie leżał obok koźlęcia. Cielę i lwiątko, i tuczne bydło będą razem, a mały chłopiec je poprowadzi. Krowa będzie się pasła z niedźwiedzicą, ich młode będą leżeć razem, a lew będzie karmił się słomą jak wół. Niemowlę bawić się będzie nad jamą żmii, a do nory węża wyciągnie dziecię swoją rączkę. Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania Pana jakby wód, które wypełniają morze. (Izaj. 11:6-9)

W Królestwie Bożym na ziemi ludzie będą szukać Pana, swojego Stworzyciela, o którym zapomnieli i tak daleko od niego odeszli. Będą też szukać też prawa Bożego, którego nie przestrzegali. Świadczą o tym słowa proroka Izajasza: I pójdzie wiele ludów, mówiąc: Pójdźmy w pielgrzymce na górę Pana, do świątyni Boga Jakuba, i będzie nas uczył dróg swoich, abyśmy mogli chodzić jego ścieżkami, gdyż z Syjonu wyjdzie zakon, a słowo Pana z Jeruzalemu. Wtedy rozsądzać będzie narody i rozstrzygać sprawy wielu ludów. I przekują swoje miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Żaden naród nie podniesie miecza przeciwko drugiemu narodowi i nie będą się już uczyć sztuki wojennej. (Izaj. 11:6-9)