Pismo Święte naucza o zmartwychwstaniu i nadejściu Królestwa Bożego, w którym każdy powstały z grobu człowiek będzie miał szansę udowodnienia swego posłuszeństwa Wszechmocnemu tu na ziemi. Opisując ten czas Chrystus powiedział przy okazji wskrzeszenia Łazarza: Brat twój zmartwychwstanie.

Rzekła Marta do Niego: Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym (Jan 11,23-24). Wskrzeszenie Łazarza odzwierciedla sposób powstania z martwych w dniu ostatecznym. Wkrótce nadejdzie czas, kiedy to umarli usłyszą głos Syna Bożego, i ci, którzy usłyszą, żyć będą (Jan 5,25). Obudzeni będą mieli możliwość stopniowo podnosić się z obecnej degradacji umysłowej, moralnej, fizycznej, do doskonałości, którą miał Adam w Raju. W tym czasie największy przeciwnik Boży nie będzie mógł wpływać na umysły ludzkie, zło będzie karane a dobro nagradzane. Dzieło zmartwychwstania Apostoł Piotr określił jako „czas odnowienia wszystkich rzeczy" lub jak podają inne tłumaczenia „naprawienia wszystkich rzeczy" a Apokalipsa nazywa ten okres Tysiącletnim królowaniem Chrystusa wraz z Kościołem (Dz. Ap. 3,21; Apokalipsa 20,2-6). Nie oznacza to oczywiście uniwersalnego wiecznego życia dla wszystkich. Pismo Święte uczy, że kto odrzuci sposobność życia wg woli Bożej w Tysiącleciu zostanie wytracony spośród ludzkości we drugiej wiecznej śmierci. Pan strzeże wszystkich, którzy Go miłują, a wytępi wszystkich występnych pisze psalmista (Psalm 145,20).