Żyjemy w czasach, kiedy kwestionowane bywa wszystko: zasady moralne, poglądy i obyczaje, pobudki polityków a nawet istnienie Boga. Poddawana w wątpliwość jest także Biblia. Wielu współczesnych komentatorów biblijnych nie uważa jej za nic więcej niż tylko dzieło ludzkie, a część duchowieństwa otwarcie wątpi w znaczenie i autentyczność opisanych w niej wydarzeń. Co jest tego powodem?

Apostołowie uczą, że została spisana pod Bożym natchnieniem (2 Tym. 3:16; 2 Piotr 1:20-21), a części opisanych w niej wydarzeń nie można wytłumaczyć inaczej, jak tylko istnieniem i ingerencją potężnej, niewidzialnej Istoty Boga (2 Król. 18:13 do 19:36; Joz. 6 rozdz.; Jan 11 rozdz.).

CZYM JEST BIBLIA?

Słowo „biblia" w języku greckim oznacza po prostu: „książeczki". Została spisana na przestrzeni ok. 1600 lat przez 40 różnych pisarzy z różnych środowisk społecznych, wśród których byli królowie, prorocy, pasterze trzód, lekarz a nawet poborca podatków. Część jej fragmentów jest uznawana za jedne z najstarszych przekazów znanych ludzkości.

Biblia jasno opisuje powstanie Wszechświata oraz pojawienie się życia na naszej planecie (Rdz. 1 rozdz.). Zawiera całą historię człowieka od momentu jego pojawienia się. W jej skład wchodzi 66 ksiąg, z których 39 spisano w języku hebrajskim i aramejskim pomiędzy XVI a V w. p.n.e. (Stary Testament) oraz 27 ksiąg pism greckich, powstałych w I w. n.e. (Nowy Testament). Biblia jest najbardziej rozpowszechnioną księgą świata. Według Księgi Rekordów Guinnessa w latach 1815 do 1975 wydrukowano jej ok. 2,5 miliarda egzemplarzy. Całą Biblię lub jej fragmenty przetłumaczono na ok. 2000 języków, a według Towarzystw Biblijnych może ją czytać 98 procent ludzi. Czy znamy inną taką książkę?

WNĘTRZNA HARMONIA BIBLII

Pomimo, że Biblię spisywało tak wielu ludzi i to na przestrzeni tak długiego czasu, jej poszczególne części są ze sobą ściśle powiązane i zgodne ze sobą nawet w drobnych szczegółach. Nosi także wszelkie znamiona autentyczności gdyż w odróżnieniu od starożytnych podań i legend, które najczęściej opisywanych wydarzeń nie umiejscawiają w miejscu i czasie, Biblia podaje fakty powiązane z konkretnymi okresami i datami (zob. np. Łuk. 3:1-2; Ez. 1:1-3).

Pewne drobne nieścisłości zawarte w różnych sprawozdaniach mówiących na ten sam temat tym bardziej potwierdzają, że opisani w nich ludzie rzeczywiście istnieli, a wydarzenia miały miejsce, a różnice wynikają najczęściej z odmiennego punktu widzenia opisującego kronikarza. Gdy czytamy Biblię nasuwa się nam nieodparty wniosek o jej „rozbrajającej" wręcz szczerości. Opisuje ona błędy tak znanych postaci jak Mojżesz i Aaron (Lb. 27:12-14, Wj. 32:1-4), a także wprost mówi o grzechu, jakiego dopuścił się król Dawid (2 Sam. rozdz. 11). Trwające stulecia sprzeniewierzanie się Bogu całego narodu Izraela doprowadziło w końcu do trwającej 70 lat niewoli babilońskiej (porównaj Kpł. 26:27-35 z 2 Kron. 36:11-21). Pewien świecki uczony W.F. Albright napisał: „Na nowo wzrasta powszechne uznanie dla ścisłości religijnej Izraela zarówno w sprawach ogólnych, jak i konkretnych szczegółach. (...) Powtórzmy więc, że obecnie znów można traktować Biblię od początku do końca jako autentyczny zapis dziejów religii."