DOWODY BOSKIEGO NATCHNIENIA

Biblia zawiera wiele informacji, które nie mogły pochodzić od ludzi: „Siedzi nad okręgiem ziemi, a jej mieszkańcy są jak szarańcze..." (Iz. 40:22). Tekst ten powstał w VIII w. p.n.e. - wówczas nie był znany kształt naszej planety a powszechnie uznawany był pogląd, że Ziemia jest płaska. „Rozpościera północ nad pustką, a Ziemię zawiesza nad nicością" (Hioba 26:7). Księga Hioba powstała ok. roku 1500 p.n.e. a jeszcze na początku XX w. n.e. część naukowców uważała, że Wszechświat jest wypełniony gazem tzw. „eterem". Dopiero w erze podróży kosmicznych okazało się, że Ziemia naprawdę wisi w próżni. „Będę ci błogosławił obficie i rozmnożę tak licznie potomstwo twoje jak gwiazdy na niebie i jak piasek na brzegu morza..." (Rodz. 22:17). Słowa te wypowiedział Bóg do Abrahama ok. 2000 r. p.n.e. Gołym okiem widać w pogodną noc 3 do 5 tysięcy gwiazd, gdy tymczasem w jednej garści mieści się wiele tysięcy ziaren piasku. Porównanie z tego wersetu wskazuje na nadludzką mądrość, nieporównywalnie większą wiedzę o otaczającym nas Wszechświecie niż mogli ją posiadać starożytni. „I nastał czas(...) wytracenia tych, którzy niszczą ziemię." (Ap. 11:18). Cokolwiek miałoby znaczyć to proroctwo, warto zastanowić się nad tym, jak rybak żyjący w I w. n.e., jakim był autor objawienia, mógł wyobrażać sobie niszczenie Ziemi? Przy ówczesnym poziomie rozwoju techniki wypowiedź ta jest co najmniej niezwykła - dopiero teraz groźba „zniszczenia ziemi" stała się realna ze strony choćby broni masowego rażenia czy katastrof ekologicznych. Wersety o podobnie „niezwykłej" treści można by mnożyć w dziesiątki, jednak najsilniejszym dowodem Boskiego natchnienia Biblii są jej wypełnione proroctwa, z których na szczególną uwagę zasługują te, które dotyczą ziemskiego pobytu Jezusa Chrystusa: „Ale ty, Betlejemie Efrata, najmniejszy z okręgów Judzkich. Z ciebie mi wyjdzie ten, który będzie władcą Izraela..." (Mich. 5:1). Porównajmy z: Łuk. 2:1-7, Mat. 2:1-12. „I odważyli mi jako zapłatę trzydzieści srebrników. Lecz Pan rzekł do mnie: Wrzuć je do skarbca, tę wysoką cenę, na jaką mnie oszacowali! Wtedy wziąłem trzydzieści srebrników i wrzuciłem je w świątyni do skarbca." (Zach. 11:12-13). Porównajmy z: Mat. 26:14-16, Mat. 27:3-10. „przebodli ręce i nogi moje (...) Między siebie dzielą szaty moje, a o suknię moją los rzucają." (Ps. 22:17,19). Porównajmy z: Mat: 27:35, Jan 19:23-24. Wyciągnięcie wniosków z powyższych argumentów pozostawiamy Tobie Drogi Czytelniku, jednak według nas te i wiele innych niezbicie dowodzą Boskiego natchnienia Biblii.