Wydarzenia współczesnej doby wskazują, że świat wszedł w okres pozaobrazowej jesieni, która swym nakazem pozbawia żywotnych sił egzystującego porządku. Boża księga nam mówi, że ten porządek był czasowy i został przepowiedziany koniec jego egzystencji. Pan Bóg powiedział przez proroka Daniela: "Za dni tych królów Bóg niebios stworzy królestwo, które na wieki nie będzie zniszczone, a królestwo to zniszczy i usunie wszystkie owe królestwa, lecz samo ostoi się na wieki." - Dan. 2:44.

Jest to nadzieja lepszego jutra, o które Chrystus Pan polecił swoim uczniom, aby się modlili: "Przyjdź Królestwo Twoje".

Restytucja to nic innego jak Królestwo Boże! Zapowiedź Milenijnego Królestwa stanowiła podmiot wiary dla sług Bożych od wielu tysięcy lat. Już starożytny patryarcha Abraham "Oczekiwał miasta mającego mocne fundamenty, którego budowniczym i twórcą jest Bóg" - (Hebr. 11:10). Siła wiary Abrahama polegała na Boskiej obietnicy, która będąc częścią Bożego przymierza wskazywała na błogosławieństwa, jakie miały się stać udziałem jego potomstwa. Bóg mówił do Abrahama: "W potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi" - 1 Mojż. 22:18.

Apostoł Paweł w liście do Galacjan 3:16 pisał: "Otóż, obietnice dane były Abrahamowi i potomstwu jego, Pismo nie mówi: I potomkom - jako o wielu, lecz jako o jednym: I potomkowi twemu, a tym jest Chrystus". Święty Paweł jasno precyzuje myśl Bożej obietnicy, że potomstwem które miało stanowić przewód Boskich błogosławieństw dla narodów ziemi, miał być Chrystus. Był On nie tylko duchowym potomstwem obietnicy Abrahamowej, lecz także jego potomkiem w linii genealogicznej, którego rodowód doprowadzał do Abrahama.

W nim Bóg zamierzył urzeczywistnić swój zamiar ukryty w obietnicy, mówiący o błogosławieństwie narodów ziemi. On stał się podstawą realizacji Boskich planów wprowadzenia lepszych czasów dla człowieka - "Przyszedł bowiem Syn Człowieczy, aby zbawić to, co zginęło" - Mat. 18:11.

Człowiek utracił pierwotne dostojeństwo króla ziemi z racji swego nieposłuszeństwa. W związku z tym zginęło jego szczęście, pokój, radość; zginęło życie wieczne i Boskie wyobrażenie - doskonałość, jaką odznaczał się po swoim stworzeniu.