Strona zbawienie.pl Dla tej przyczyny Jezus przyszedł na świat Dla tej przyczyny Jezus przyszedł na świat Dla tej przyczyny Jezus przyszedł na świat Dla tej przyczyny Jezus przyszedł na świat Dla tej przyczyny Jezus przyszedł na świat
Bóg chce aby wszyscy ludzie byli zbawieni
arrowStrona główna arrow Artykuły arrow Przypadek czy przeznaczenie?
szukaj...
Menu serwisu
Strona główna
Glosariusz
Przydatne strony
Księga gości
Kontakt
Ankiety
Szukaj
Tematyka
Artykuły
Publikacje
Pytania i odpowiedzi
Studium
Redakcja poleca
Poezja
Świadectwa
Najwięcej czytane
Przypadek czy przeznaczenie? Drukuj E-mail
17 listopada 2005
Spis treści
Przypadek czy przeznaczenie?
Jaka jest wola
Wola Boża wobec ludzi
Wola Boża wobec Kościoła
Szukanie woli Bożej
Wszechwiedza Boża
Podsumowanie

Nie chcę w tym miejscu szczególnie rozwodzić się nad tym jak powinno wyglądać życie poświęconej osoby, bo wystarczy otworzyć którykolwiek z listów apostolskich przeczytać i wprowadzić w życie, bo chrześcijaństwo nie polega na gładkich i miłych słowach.

Chrześcijaństwo opiera się na szukaniu Woli Bożej w naszym życiu, a więc na przestrzeganiu zasad i reguł Bożych. Chrześcijaństwo to odpowiedzialność i wolność, także wolność wyborów. Za to chciałbym się krótko skupić nad tym jak poznać wolę Bożą. Gdy będziemy potrafili rozpoznawać wolę Bożą, łatwo przyjdzie nam odpowiedź na pytanie czy to co nas spotkało było błogosławieństwem czy karą Bożą. Zasadniczo mamy 4 sposoby, źródła poznania woli bożej względem naszego życia: Biblia, rada osób naśladujących Chrystusa, okoliczności i doświadczenie.

„Słowo twoje jest pochodnią nogom moim I światłością ścieżkom moim” (Ps. 119:105) – mówi psalmista. W Piśmie św. są opisane jasne zasady postępowania miłego Bogu, nie są one ani zbyt skomplikowane ani zbyt trudne do znalezienia. Często możemy znaleźć ogólną regułę, którą da się zastosować do konkretnej naszej sytuacji. Innym razem możemy wyciągnąć wnioski z postępowania mężów Bożych.

Drugim sposobem poznania woli Bożej jest zbór, Bracia i Siostry, zbiorowa mądrość i doświadczenie życiowe (Przyp.Sal. 11:14). Pamiętać jednak musimy tu o pewnym ograniczeniu. Pamiętać musimy historie Agabusa i Ap. Pawła. Agabus gdy przepowiedział apostołowi utratę wolności w Jeruzalemie bracia namawiali Apostoła by nie jechał tam! (Dz. 21:11). Czasem rady (szczególnie bliskich przyjaciół) mogą być nie zgodne z wolą Bożą, ponieważ przyjaciel w naturalny sposób będzie szukał i doradzał nam rozwiązanie najmniej uciążliwe dla nas.

Jeśli prosimy o kierownictwo Boże musimy być wyczuleni także na okoliczności sprawy. Czasem sprawy idą wyjątkowo „po grudzie”, ciężko – powinno to skłonić nas do refleksji czy idziemy aby w dobrym kierunku. I znów pamiętajmy o tym, że Pan Bóg nie łamie naszej woli – pamiętajmy na historię proroka Bileama, któremu okoliczności w drodze wyjątkowo nie sprzyjały a mimo to i tak chciał dostać zapłatę od Balaka. W końcu Wszechmocny powiedział mu chcesz to idź, ale mówić będziesz to co jak ci każę (4 Moj. 22: 5).

I ostatnim sposobem poznania woli Bożej jest doświadczenie życiowe. Zasadą tą kieruje się Pan wobec całej ludzkości zezwalając na grzech. Zasadą tą kieruje się Pan także wobec każdego z nas, jednakże niestety jakże często w pośpiechu codzienności powtarzamy te same błędy. Dzisiejsze czasy nie sprzyjają pogłębionej refleksji nad sobą dlatego swoje poglądy wiele ludzi opiera na kilku chwytliwych słowach, np. tolerancja, wolność, miłość – bez głębszej refleksji nad powiązaniem tym szlachetnych zasad z innymi równie ważnymi jak: sprawiedliwość, pokora czy wierność zasadom. Jest także rzeczą oczywistą, że nieodzownym elementem szukania woli Bożej jest modlitwa.

I choć powyższe wersety i inne wyraźnie mówią, że człowiek ma wolną wolę i ponosi odpowiedzialność za swoje postępowanie, są wersety sugerujące przeznaczenie. Bardzo krótko przypomnę je i skomentuję pozostawiając Was z nimi do głębszego przemyślenia i pogłębienia.

Efez. 1:1-6 „Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, do świętych w Efezie i wierzących w Chrystusa Jezusa: (wyrażenie te wskazuje, że Apostoł mówi o grupie, klasie a nie jednostkach)  (…) Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios; W nim (w Chrystusie, jako Kościół a nie indywidualnie) bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed obliczem jego; w miłości. Przeznaczył nas dla siebie do synostwa przez Jezusa Chrystusa według upodobania woli swojej, ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym.” 

Werset ten wydaje się mówić o Klasie a nie jednostkach.   

Rzym. 8:28-30 „A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani (a więc powołanie jest dla tych, którzy Boga miłują, szukają – rodzaj, charakter ludzi). Bo tych, których przedtem znał (przewidział - prognosis STRONG 6238, przewidział i zakomunikował to już w Przymierzu Abrahamowym), przeznaczył (wyznaczył przedtem, przeznaczył z góry – prooridzo STRONG 4309) właśnie, aby się stali podobni do obrazu Syna jego (klasa Kościoła jest wyznaczona, przeznaczona do tego by upodobnić się do obrazu Chrystusa), a On żeby był pierworodnym pośród wielu braci;  A których przeznaczył, tych i powołał, a których powołał, tych i usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych i uwielbił.”



Ankieta
Co dzieje się z człowiekiem po śmierci?
  
Duch Święty jest?
  
Dodaj witrynę do ulubionych
Dodaj stronę do ulubionych
Ustaw jako stronę główną
Bez komentarza
Filip. 3:8-14
  1. Lecz więcej jeszcze, wszystko uznaję za szkodę wobec doniosłości, jaką ma poznanie Jezusa Chrystusa, Pana mego, dla którego poniosłem wszelkie szkody i wszystko uznaję za śmiecie, żeby zyskać Chrystusa
  2. I znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości, opartej na zakonie, lecz tę, która się wywodzi z wiary w Chrystusa, sprawiedliwość z Boga, na podstawie wiary,
  3. Żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci,
  4. Aby tym sposobem dostąpić zmartwychwstania.
  5. Nie jakobym już to osiągnął albo już był doskonały, ale dążę do tego, aby pochwycić, ponieważ zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa.
  6. Bracia, ja o sobie samym nie myślę, że pochwyciłem, ale jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, i zdążając do tego, co przede mną,
  7. Zmierzam do celu, do nagrody w górze, do której zostałem powołany przez Boga w Chrystusie Jezusie.
Podobna tematyka