Słowo chrzest pochodzi z greckiego słowa baptidzo (wg Konkordancji Stronga wyraz nr 907), które w dosłownym tłumaczeniu znaczy zanurzenie. Pismo Święte uczy o dwóch częściach chrztu: rzeczywistym chrzcie czyli zanurzeniu swojej woli w wolę Bożą, rzeczywiste poświęcenie się Bogu na służbę; oraz o chrzcie symbolicznym, który jest widocznym symbolem zawarcia przymierza z Bogiem i odbywa się on przez zanurzenie ciała w wodzie.

Zastanówmy się napierw nad wersetami mówiącymi o rzeczywistym chrzcie. Pan Jezus chrzcząc się w Jordanie dał nam przykład znaczenia chrztu. Chrzest jest poświęceniem swojego życia na służbę Bogu i trwa on aż do śmierci. Gdy
synowie Zebedeusza poprosili Pana Jezusa by mogli siedzieć po Jego prawicy i lewicy On odpowiedział im: „Jezus im odparł: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony? Odpowiedzieli Mu: Możemy. Lecz Jezus rzekł do nich: Kielich, który Ja mam pić, pić będziecie; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie” (Mar. 10:38-39) - należy zauważyć, że Pan Jezus dawno po swoim chrzcie symbolicznym w Jordanie odpowiada apostołom, że Jego chrzest nadal trwa.

Słowa te świadczą, że istotą chrztu jest zanurzenie swojej woli w wolę Bożą, potwierdza to Ap. Paweł: „Pogrzebieniśmy tedy z nim przez chrzest w śmierć, aby jako Chrystus wzbudzony jest z martwych przez chwałę ojcowską, tak żebyśmy i my w nowości żywota chodzili.” (Rzym. 6:4) Wyraźnie słowa te wskazują, że chrzest jest wyrazem poświęcenia się Bogu na służbę.

Apostoł Paweł w liście do Hebrajczyków (10:7) potwierdza takie zrozumienie misji Chrystusa, która rozpoczęła się chrztem w Jordanie i trwała aż do śmierci na krzyżu: „Wtedy rzekłem: Oto idę - w zwoju księgi napisano o Mnie - abym spełniał wolę Twoją, Boże.”

Celem ostatecznym chrztu jest uczestnictwo w symbolicznym Ciele Chrystusowym - Kościele: „Albowiem jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała, chociaż ich jest wiele, tworzą jedno ciało, tak i Chrystus; Bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało - czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem.” (1 Kor. 12:12-13).

Jest to klasa ludzi, która ma nadzieję po śmierci ujrzeć Boga i Chrystusa twarzą w twarz, osiągając nieśmiertelność i żywot wieczny. „Tym, którzy przez trwanie w dobrym uczynku dążą do chwały i czci, i nieśmiertelności, da żywot wieczny;” (Rzym. 2:7). „Umiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.” (1 Jan. 3:2)

Ap. Piotr dodaje, że chrzest jest także wyrazem prośby Boga o dobre sumienie, sumienie jest dobre gdy uczciwie postępujemy. „W nim też poszedł i zwiastował duchom będącym w więzieniu, Które niegdyś były nieposłuszne, gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego, kiedy budowano arkę, w której tylko niewielu, to jest osiem dusz, ocalało przez wodę. Ona jest obrazem chrztu, który teraz i was zbawia, a jest nie pozbyciem się cielesnego brudu, lecz prośbą do Boga o dobre sumienie przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa,” (1 Piotr. 3:19-21), (Rzym. 2:15, 1 Tym. 4:2).