Zbawiciel i okup

Wśród Boskich praw, Mojżesz zapisał: „Oko twoje nie ulituje się: życie za życie, oko za oko, ząb za ząb, ręka za rękę, noga za nogę” (5 Moj. 19:21); Postawą Bożego tronu jest sprawiedliwość: „Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu twego, Łaska i wierność idą przed tobą.” (Ps. 89:15)

Przyjaciel Ijoba, Elihu mówi: „Wszechmocny jest niedostępny, jest potężny siłą i bogaty w sprawiedliwość, ale nie podepcze prawa.” (Job. 37:23), oraz: „Czy Bóg łamie prawo? Czy Wszechmocny nagina sprawiedliwość?” (Job. 8:3) Ta bezwzględna sprawiedliwość Boża wymagała, aby za Adama umarł inny człowiek sprawiedliwy – aby Adama (a w nim całą ludzkość) ktoś odkupił. Mógł to uczynić tylko doskonały człowiek.

Apostoł Paweł tak napisał do Tymoteusza: „Jest to rzecz dobra i miła przed Bogiem, Zbawicielem naszym, który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.” (1 Tym. 2:3-6) Proszę zwrócić uwagę na ważne rzeczy:

1. „Bóg chce” – zatem zdolny jest stworzyć takie warunki, aby ludzie mogli być zbawieni. „Wszyscy zbawieni byli”
2. Wszyscy mają szansę zbawienia, ale Bóg nikogo nie będzie zmuszał, wszak dał człowiekowi wolną wolę.

Stwórca najpierw przygotował takie warunki – choć należą one do przyszłości. Człowiek jest grzeszny, upadły i nie ma dostępu do Boga. Potrzebny jest pośrednik – ktoś stojący po środku, między Bogiem a ludźmi. „Jeden pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Jezus Chrystus” – jeden – nikt więcej. Ale, aby zadość uczynić sprawiedliwości (Jezus) „siebie samego złożył jako okup za wszystkich”. Słowo „okup w Nowym Testamencie pochodzi od greckiego słowa ‘lutron’, zaś w wyrażeniu: ’okup za’ – ‘antilutron’ [a0ntilutron], które znaczy wykup za równoważną cenę”.

Aby cena wyła właściwa, Apostoł napisał: „Tego tedy bądźcie o sobie rozumienia, które było i w Chrystusie Jezusie. Który, będąc w kształcie Bożym, nie poczytał sobie tego za drapiestwo równym być Bogu, ale wyniszczył samego siebie, przyjąwszy kształt niewolnika, stawszy się podobny ludziom; I postawą znaleziony jako człowiek, sam się poniżył, będąc posłusznym aż do śmierci, a to śmierci krzyżowej.” (Filip. 2:5-8)

Zanim umarł na krzyżu, najpierw wyniszczył swój duchowy byt ‘podstawy’ (greckie ‘schemati’) znaleziony jako człowiek. Po prostu narodził się jako człowiek i będąc posłuszny (Bogu w swej misji), zawisł ‘jako okup’ na krzyżu.