„Czyż nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni?” (Rzym. 6:3)

Chrzest jest uznawany i praktykowany przez wszystkich chrześcijan. Ludzie, którzy uznają Chrystusa, praktykują również chrzest na wzór Pana Jezusa, bo On również  przyjął chrzest. Chrzest należy do nauk początkowych. Informacje taką przekazał apostoł Paweł w liście do Hebrajczyków 6 rozdział. Należy jednak stwierdzić, że chrzest to nauka początkowa, ale z drugiej strony jest to bardzo ważna nauka. Na temat chrztu jest bardzo wiele poglądów, nie waham się powiedzieć ludzkiej interpretacji, a co za tym idzie różnych ceremonii. Dlatego sięgnijmy do Słowa Bożego, aby tam znaleźć wytłumaczenie tej nauki.

Zwróćmy uwagę na Stary Testament. W prawie Mojżeszowym, w przepisach i obrzędach zakonu nie ma informacji na temat chrztu. Dopiero później apostoł Paweł wspominając o swoich ojcach powiedział „A chce, bracia, abyście dobrze wiedzieli, że ojcowie nasi wszyscy byli pod obłokiem i wszyscy przez morze przeszli, I wszyscy w Mojżesza ochrzczeni zostali w obłoku i w morzu” (1 Kor. 10:1-2)

Znaczenie chrztu wyjaśnia nauka Nowego Testamentu. Pamiętamy, że największy z proroków Bożych Jan Chrzciciel dokonywał chrztu w Jordanie. Informacje na ten temat podają Ewangeliści.  „Wtedy wychodziła do niego Jerozolima oraz cala Judea i cala okolica nadjordańska. I byli chrzczeni przezeń w rzece Jordanie, wyznając grzechy swoje” (Mat. 3:5-6)

Dwa tysiące lat temu razem z ludem do Jana przyszedł również nasz Zbawiciel. Naród izraelski potrzebował chrztu pokuty. Powstaje pytanie: Czy Pan Jezus potrzebował takiego chrztu pokuty? Odpowiedź znajdujemy w następnych wersetach „Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan, do Jana, aby się dać ochrzcić przez niego, Ale Jan odmawiał mu, mówiąc: Ja potrzebuje chrztu od ciebie, a ty przychodzisz do mnie? A Jezus, odpowiadając, rzekł do niego: Ustąp teraz, albowiem godzi się nam wypełnić wszelką sprawiedliwość. Tedy mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, wnet wystąpił z wody, i oto otworzyły się niebiosa, i ujrzał Ducha Bożego, który zstąpił w postaci gołębicy i spoczął na nim. I oto rozległ się glos z nieba: Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem” (Mat. 3:13-17)

Pan Jezus powiedział godzi się nam wypełnić sprawiedliwość. Prawdopodobnie Jan Chrzciciel nie zrozumiał tych słów. Chrzest nie gładzi grzechu pierworodnego – jak niektórzy rozumieją. Mówi o tym apostoł Paweł w liście do Hebrajczyków 7:26: „Takiego to przyszło nam mieć arcykapłana, świętego, niewinnego, nieskalanego, odłączonego od grzeszników i wywyższonego nad niebiosa”

Pan Jezus był wolny od grzechu dlatego nie potrzebował chrztu, który gładziłby grzechy. Dlaczego wiec Jezus zgodził się, a nawet nalegał na Jana Chrzciciela, aby on ochrzcił go w Jordanie?  W ten sposób Pan Jezus chciał podkreślić ważność tego symbolu, który wyobraża rzeczywisty chrzest w śmierć Chrystusa. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie był przykładem i wzorem dla Jego naśladowców. Był symbolem wskazującym na rzeczywisty chrzest. Pan Jezus złożył swoje życie w ofierze, aby wypełnić wolę Ojca Niebieskiego. To wyznanie zostało zamanifestowane chrztem w Jordanie. Później przez trzy i pół roku życia na ziemi Pan Jezus podkreślał, że czyni to co podoba się Jego Ojcu. Chrzest Jezusa zarówno ten symboliczny, jak i rzeczywisty, jest wspaniałym przykładem dla jego naśladowców.

Ci, którzy pragną skorzystać z zaproszenia do Królestwa Bożego, muszą  narodzić się do nowego życia. Mówił o tym Pan Jezus w rozmowie  z Nikodemem.

„Jezus rzekł mu: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć Królestwa Bożego. Rzekł mu Nikodem: Jakże się może człowiek narodzić, gdy jest stary? Czy może powtórnie wejść do łona matki swojej i urodzić się? Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego” (Ew. Jana 3:3-5)

Jest tutaj mowa o chrzcie wodnym i spłodzeniu z Ducha Świętego, tak jak miało to miejsce w przypadku naszego Mistrza. Są to podstawowe warunki, po spełnieniu których można ubiegać się o wielką nagrodę. Ten werset odpowiada na wątpliwości i informuje, że nie wystarczy poświęcić się w swoim sercu – jak niektórzy rozumieją, ale do zdobycia nagrody niezbędny jest chrzest wodny.

Apostoł Paweł pisze w liście do Rzym. 6:3-4: „Czyż nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwale Ojca, tak i my nowe życie prowadzili”.